یک میلیون دلار؛ رزرو هتل روی ماه!

یک استارت‌آپ آمریکایی به نام «GRU Space» شروع به فروش رزرو هتل روی ماه کرده است؛ طرحی بلندپروازانه که هنوز هیچ زیرساخت، پرتابگر یا تاریخ قطعی برای اجرایش ندارد و بیشتر شبیه سرمایه‌گذاری روی رؤیا است تا بلیت واقعی سفر فضایی.

به گزارش ، یک شرکت آمریکایی شروع به پذیرش و رزرو برای محل اقامتی کرده است که هنوز وجود خارجی ندارد. یک استارت‌آپ جدید به نام «GRU Space»، شروع به رزرو برای پروژه هتل آینده مستقر در ماه که در دست ساخت دارد، کرده است. قیمت بلیت‌های آن بین ۲۵۰ هزار تا ۱ میلیون دلار است، اما بیشتر شبیه به سپرده‌های بدون وثیقه یا سرمایه‌گذاری در این شرکت هستند تا اینکه بلیت‌های واقعی باشند. کارشناسان می‌گویند ایده گردشگری قمری جذاب است، اما تا رسیدن به فناوری مورد نیاز برای پشتیبانی از آن هنوز سال‌ها فاصله وجود دارد. هنوز هیچ تاریخ مشخصی برای زمان اجرای برنامه‌های شرکت «GRU Space» تعیین نشده است، اما ماموریت‌های آزمایشی برای سال‌های ۲۰۲۹ یا ۲۰۳۰ برنامه‌ریزی شده‌اند. اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، این شرکت معتقد است که می‌تواند از حدود سال ۲۰۳۲ می‌تواند از مهمانان خود در کره ماه میزبانی کند. در مورد این هتل باید گفت که به شکل زیستگاه‌های بادی مشابه با طرح‌های مفهومی B330 ناسا و Bigelow Aerospace که در گذشته ساخته شده‌اند، خواهد بود. این زیستگاه‌ها در برابر ریزشهاب‌سنگ‌ها، تشعشعات و نوسانات دما محافظت خواهند شد. سپس آنها با آجرهایی از جنس خاک و سنگ ماه موسوم به رگولیت(regolith) دفن یا محافظت می‌شوند و از طریق حمل و نقل سرنشین‌دار قمری که توسط شرکت دیگری مانند اسپیس‌ایکس(SpaceX) اداره می‌شود، به آنها دسترسی پیدا می‌شود. بلیت سفر به ماه در حالی که این ایده ممکن است در سطح زمین مانند یک آرزوی محال به نظر برسد، برخی از بخش‌های این معما امروزه کاملاً امکان‌پذیر است. به عنوان مثال، استفاده از زیستگاه‌های بادی توسط سازمان‌هایی مانند ناسا به خوبی درک شده است. شرکت هوافضای Bigelow که اکنون منحل شده است، در واقع ماژول‌های آزمایشی را نیز به مدار ماه منتقل کرد. این نشان می‌دهد که تحویل ماژول‌های بادی به ماه حداقل قابل پیاده‌سازی است. ایده استفاده از رگولیت ماه برای ساخت محافظ فیزیکی نیز یک زمینه تحقیقاتی خوب است. در تئوری، رگولیت را می‌توان با استفاده از چاپگرهای سه‌بعدی یا پختن گرد و غبار ماه به ساختارهایی مانند آجر در محل تبدیل کرد. با این حال، این طرح دارای برخی مشکلات بالقوه و عمده است. اولین و مهمترین آنها این است که امروزه هیچ صنعت گردشگری قمری وجود ندارد. برای این منظور، هیچ ماموریت سرنشین‌دار روتینی به ماه وجود ندارد و قابلیت‌های نجات اضطراری برای چنین ماموریتی بسیار کم یا تقریباً هیچ است. همچنین کمبود زیرساخت‌های پشتیبانی در ماه، مانند شبکه‌های برق، ارتباطات و غیره به وضوح احساس می‌شود. رؤیاپردازی یا یک فرصت واقعی؟